داستان بلوط
لباس، چیزی فراتر از یک پوشش ساده است؛ لباس، بیانیهی هویت ماست.
«بلوط» در سال ۱۴۰۵ از دل یک رویا متولد شد؛ رویای حفاظت از آن روح جسوری که در دنیای امروز، نیاز به فضایی برای نفس کشیدن دارد. ما گروه کوچکی بودیم که باور داشتیم لباس، چیزی فراتر از یک پوشش ساده است؛ لباس، بیانیهی هویت ماست. نام «بلوط» را انتخاب کردیم، چون نماد استواری است؛ ریشه در زمین دارد، اما شاخههایش به سمت آسمان رها هستند. هدف ما از این آغاز، تنها تولید لباس نبود؛ ما میخواستیم نقطهی تلاقی انسانهای هنرمند و بیپروا باشیم؛ فضایی زیر سایهی این بلوط مشترک تا کنار هم، برای معنای عمیق آزادی بجنگیم.
فلسفهی طراحی و اصول ما:
ما به لباس، صرفا بهعنوان پوشش نگاه نمیکنیم؛ لباس برای ما امتداد حضور انسان در جهان است. چیزیست میان تن و فضا، میان آنچه درون فرد شکل گرفته و آنچه در سکوت پیرامونش جریان دارد. از همینجاست که رجوع به طبیعت برای ما معنا پیدا میکند؛ نه بهعنوان یک تصویر تزئینی، بلکه بهعنوان نظمی عمیق، صادق و بیادعا. رنگهایی که به خاک، برگ، چوب و سنگ نزدیکاند، و متریالی که با گذر زمان شخصیتِ خود را آشکارتر میکنند، بخشی از همین نگاهاند.
رنگهایی که به خاک، برگ، چوب و سنگ نزدیکاند.
آنچه خلق میشود، لباسیست برای کسی که تفاوت را فریاد نمیزند، اما در انتخابهایش آن را زندگی میکند.
در بلوط، آوانگارد بودن تلاشی برای عجیب دیده شدن نیست؛ بلکه نوعی فاصله گرفتن از هرآن چیزیست که بیفکر تکرار میشود. ما به فرم، زمانی ارزش میدهیم که حامل معنا باشد؛ زمانی که بتواند بدون هیاهو، حضوری روشن و ماندگار بسازد. برای همین، طراحیهای ما نه بر پایهی زرقوبرق، بلکه بر اساسِ نسبت دقیق میان فرم، بافت و حس شکل میگیرند. آنچه خلق میشود، لباسیست برای کسی که تفاوت را فریاد نمیزند، اما در انتخابهایش آن را زندگی میکند.
«به جامعهی بلوط بپیوندید؛ جایی که کنار هم، بند چارچوبهای کهنه را میگسلیم تا جسارت را بیافرینیم.»